:p :p :p... χά!

Δευτέρα, Νοεμβρίου 16

Υγρά κι' ανήλιαγα στενά...

-Δεν έχουμε αγωνία;
-Όχι…καμιά…
-Ωραία!!! μάζεψε τα πράγματά σου και φύγαμε!!
Ναι …να μαζέψω και το σπίτι… κανείς δεν ξέρει φεύγοντας, αν θα γυρίσει πίσω!
κοίτα.. εδώ έχω το στάρι για τα περιστέρια.. να προσέχεις το κουτσό…
δεν το αφήνουν τα’ άλλα να φάει…
Να μαζέψω τα πράγματά μου…να φύγουμε.. θυμάμαι τα σπίτια τα χαμόσπιτα που φωτογράφισα προχθές στην Καισαριανή..ήθελα τόσο να το κάνω!!! Γιατί τώρα όμως;

Για να ξαναγυρίσουμε πίσω σε αγαπημένες εικόνες
Να δούμε όλη μας τη ζωή σε ένα δεύτερο πριν όλα χαθούν... Ετσι..λένε...
Υπάρχουν ακόμα τα στενά δρομάκια...




Τα σπίτια που ακόμα ανασαίνουν... ξορκίζοντας τον εργολάβο...


Υπάρχουν οι γειτονιές που όλοι ....ήταν ένας....

Το κουτούκι

δίπλα απ'την μπουγάδα της Σμαρώς που μύριζε αλισύβα

Η χαμένη διά παντός ευγένεια προς τον γείτονα......αγαπητοί θαμώνες..

Και σπίτια που πέθαναν..Σπίτια που δεν τα αγάπησαν, ακου τις φωνές..

τα γέλια παιδιών......

Και σύ χαμένε... τάχα ποιητή..και τάχα φωτογράφε..
κοίτα το σήμερα και μή φοβάσαι..
κανείς δεν ξέρει που τελειώνει..
το ταξείδι....

Δημοσίευση σχολίου