:p :p :p... χά!

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 18

Εκ του προχείρου.....( και του χοίρου ναί!)

(γιατί η φλόγα σβήνει χωρίς οξυγόνο)


Φτάνει μονάχα ..ένα νεύμα.. Μια εικόνα… Μια μυρωδιά ..
και να το νησί της… ξεπροβάλλει…και μαζί μ'αυτό βάλσαμο κι'οξυγόνο !
και το μοιράζει όπου αγαπά.. για να αντέξουν μαζί
αυτόν τον κόσμο,
αυτούς τους ανθρώπους, αυτή τη φύση .
Γιατί δεν έχει τίποτα άλλο, να τους χαρίσει παρά μόνο στιγμές ,
Που ευτυχώς δεν μπόρεσε κανείς να της τις πάρει..



Θα ’θελα σαν θα ξύπναγες
Πρωί-πρωί μια μέρα
Να σού ’χα μπρος στα πόδια σου
Τον κόσμο τυλιγμένο
Σε ασημένιο σελοφάν με κόκκινες κορδέλες

Νά ’βλεπα να τις έλυνες
Στο πάτωμα πεσμένη (ος)
Και με τα δυο τα χέρια σου
Τον κόσμο τον μεγάλο
Απ’ την αρχή να έφτιαχνες
Όπως στα όνειρά σου…

Θα’ θελα να σου χάριζα
Αμέτρητες αγάπες
Να σε ’βλεπα κάθε πρωί
Να διάλεγες και μία
Να λάμπανε τα μάτια σου
Και να χαμογελούσες

Κι’ εγώ να σε καμάρωνα
Να σού ’λεγα με νότες
Για κάστρα και για ξωτικά
Γλυκά ν’ αποκοιμιόσουν

(Θα ’θελα ……
Μ ’απ’ τα χέρια μου..Ο κόσμος ξε-γλιστράει
Και τι σου λέω η τρελή… που όλο αυτό το χάλι

Μονάχη μου το έπλασα,
Γιατί το θελαν… άλλοι)

Εγραψε η Ιόλη
(Ποιητής εκ του προχείρου έχων την μορφή του χοίρου)
Τσ....Τσ... Το θυμόσαστε.... αλλά ...εκτιμούμε τον έρωτα του συνηγόρου

Δημοσίευση σχολίου