:p :p :p... χά!

Δευτέρα, Ιουλίου 4

"Περιμένω" *

Εκεί !
Με τις ώρες ..με τις μέρες!
Πέντε μέρες
Δέκα μέρες… Όσο χρειαστεί.. Έμαθες να περιμένεις..
Να σου βρουν δουλειά.. να σου εγκρίνουν το δάνειο.. να σου μεταθέσουν τον γιό σου να διορίσουν την κόρη σου
Αράχνιασες να περιμένεις στο μουντό σου γραφείο, στην γκρίζα σου καθημερινότητα μια αλλαγή που δεν ήρθε..  και για σένα δεν θα’ ρθει ποτέ γιατί την φοβάσαι..  και το ξέρεις.
Φταίει η ζωή που έφτιαξες και εγκλωβίστηκες σ αυτήν φταίει που τα όνειρά σου ήταν όσο το μπόι σου.. .
(πάντα κάποιοι θα μας θαυμάζουν.. πάντα κάποιοι θα θέλουν κάτι από μας.. έτσι ξεγελάστηκες..)

Περιμένεις…εκλιπαρείς κατά βάθος ..να σου δώσουν πίσω τη ζωή σου..
Τη δική σου ζωή ..όχι τις ζωές που θέρισες

Περιμένεις γιατί δεν έμαθες ποτέ να κάνεις κάτι άλλο και συνεχίζεις να παρασύρεις κι άλλους στον εφιάλτη σου, στη βολεμένη κακομοιριά σου, ανεμίζοντας την σημαία της αντίστασης τάχα μου.. ξανά.. ..και είσαι εσύ..
ο ίδιος που αύριο θα πανηγυρίζεις πάλι.

Που θα προσκυνάς,  θα κουνάς την ουρά σου, θα ξεσκονίζεις καρέκλες , και θα χώνεσαι πιο βαθιά στην ασπρόμαυρη  ζωή σου παίρνοντας εκδίκηση για τον χρόνο σου, που δεν γυρίζει πίσω, για τα όνειρα, που δεν προλαβαίνεις να κάνεις πια 

και αγωνίζεσαι «περιμένοντας»,  για να μην τα έχουν κι άλλοι..
αυτοί που μπορούν να ονειρευτούν  και έχουν τον χρόνο μπροστά τους.. Τα παιδιά «σου»


*Ευχαριστώ το Κορινό για τη λέξη που μου έδωσε στο παιχνίδι : Πές μου μια λέξη να γράψω γι αυτήν..
Δημοσίευση σχολίου