:p :p :p... χά!

Τρίτη, Φεβρουαρίου 9

Όλοι στο θυμίζουν






Καμιά φορά αναρωτιέσαι γιατί γράφεις αυτά που γράφεις και το κυριότερο για ποιον τα γράφεις… πού απευθύνεσαι..

 Αφού γνωρίζεις πως ο διαφορετικός τρόπος σκέψης εξαρτάται από πολλές συνιστώσες
 Μια απ αυτές είναι και η εμπειρία για όσα θεωρητικά έμαθες..
(Στην αγορά εργασίας την λέμε προϋπηρεσία, και καμιά σχέση δεν έχει με τα μαθήματα ζωής.)
 Αλλά και η εμπειρία δεν φτάνει, αν δεν μάθεις να την αξιοποιείς, να την ανακαλείς κάθε τόσο , και όχι να την κλείνεις στο συρτάρι των κεκτημένων σου.
Συνήθως μαθήματα ζωής λέμε ό,τι μας πόνεσε – κυρίως - και ό,τι μας προβλημάτισε .
Και ενώ αυτά θα έπρεπε να θυμόμαστε , κάνουμε ότι είναι δυνατόν να τα διαγράψουμε απ την μνήμη μας σαν δυσάρεστα περιστατικά και μένουμε μόνο στις ευχάριστες εμπειρίες μας και μ αυτές - βγάζοντάς τες απ το συρτάρι που λέγαμε – αντιμετωπίζουμε το κάθε νέο που βρίσκεται στον δρόμο μας.

Τις προάλλες άκουγα στην τηλεόραση έναν παλιό λαλίστατο ηγέτη της Αριστεράς και μπορώ να πω πως με βοήθησε να κατανοήσω την τρικυμία στο μυαλό των νεότερων ομοϊδεατών του ..
Μπόρεσα να καταλάβω πως δεν είναι πουλημένοι εν γνώσει τους ( όχι πως δεν υπάρχουν κι αυτοί ) αλλά είναι εγκλωβισμένοι σε θεωρίες που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην υποτέλεια .. Αυτά διδάχτηκαν.. ( και που δεν μπορούν να ακυρώσουν αφού θέλει δύναμη να παραδεχτείς ότι Ναι ! ..πήραμε στον λαιμό μας ζωές ανθρώπων γιατί θέλαμε να διαχωρίσουμε την θέση μας από άλλους που κατά τη γνώμη μας ήταν λάθος , γιατί θέλαμε να χτίσουμε το δικό μας τσιφλίκι , γιατί κάναμε λάθος εκτίμηση ή γιατί αυτά διδαχτήκαμε )

 Έμαθα λοιπόν απ τον εκλιπόντα πια, ηγέτη πως η κεφαλή της εργατικής τάξης δεν είναι οι εργάτες αλλά οι διανοούμενοι .. Δεν θα με χάλαγε καθόλου αυτό αν οι διανοούμενοι είχαν τα εργαλεία να την καθοδηγήσουν, όπως δεν με χαλάει αν κάποιος υποστηρίζει πως μόνο οι εργάτες και οι αγρότες μπορούν να ανατρέψουν τον καπιταλισμό αγνοώντας τους διανοούμενους …αφού έχω την άποψη   πως είναι λάθος και τα δύο..

Εδώ έρχεται να πάρει θέση ο διαφορετικός τρόπος σκέψης και η εμπειρία ..
Και ενώ ο εργάτης μπορεί να αποκτήσει σκέψη διανοούμενου , είναι τελείως αδύνατο ο διανοούμενος να αποκτήσει εμπειρία εργάτη ..
 Ακόμα αν και τα δύο μέρη - τα συνειδητοποιημένα βέβαια -
 παλεύουν για να "σπάσουν τις αλυσίδες" τους, ο εργάτης πρέπει να παλεύει διπλά και όχι μόνο για τον επιούσιο, αλλά και για να ξεπερνά σκοπέλους και τρικλοποδιές , που παρουσιάζονται μπροστά του ..
Έτσι είναι αναγκασμένος να βρίσκει τρόπους για να αντιμετωπίζει καταστάσεις που δεν έχουν να κάνουν με το ψωμί του, το οχτάωρό του, τρόπους που θα τον βοηθήσουν να αφήσει λίγο στην άκρη την απλή , ντόμπρα, αλλά παρ όλα αυτά τραχιά του γλώσσα , για να συνεννοηθεί και να μην τον αγνοήσουν …
 Να ακονίζει το μυαλό του..Πραγματικός Survivor δηλαδή..που θα ήθελε να είχε συμπαραστάτη ένα διανοούμενο..


Γνωρίζω εργάτες που αγνόησαν τις δυσοίωνες προβλέψεις του εργατολόγου δικηγόρου τους , κινήθηκαν ολομόναχοι μάζεψαν στοιχεία και κέρδισαν δίκες..
 Εργάτες που έκαναν διοικητές αστυνομικού τμήματος  να ομολογήσουν πως ναι … απ το αστυνομικό τμήμα τηλεφωνούν για να ενημερώσουν το κωλομάγαζο για το οποίο έγινε καταγγελία διατάραξης κοινής ησυχίας..
 Εργάτες που ανάγκασαν επιθεώρηση εργασίας να πάρει πίσω τις ψευτιές που έλεγε σε εργαζόμενες - υποστηρίζοντας τον εργοδότη- παρουσία αυτών και να τις δικαιώσει..
Εργάτες χωρίς κανένα προσωπικό όφελος , όρος που δεν ταιριάζει σε κανέναν που προσφέρει.. Εργάτες που η μόνη ανταμοιβή τους ήταν μια απόλυση …αλλά και ένα ευχαριστώ..

 Καμιά φορά… αναρωτιέμαι .. γιατί γράφω και σε ποιον απευθύνομαι .. Και στο τέλος καταλήγω πως γράφω για μένα.. Για να μη χαθώ.. για να μην με εξαφανίσω..
Αφού όλοι μου θυμίζουν πως δεν έχουν καμιά σχέση με τους εργάτες του ιδιωτικού τομέα … Υποστηρίζουν μεν …αγνοούν δε…
Και ακόμα όλοι μου θυμίζουν πως ο εργάτης , πόσο μάλλον η εργάτρια, είναι μόνο για να παράγει… όχι να σκέπτεται..
Και κάτι άλλο . Θα ήθελα να τους φωνάξω πως οι επιχειρήσεις δεν είναι κοινωφελή ιδρύματα δεν είναι σωματεία παροχής βοήθειας αλλά χώρος που δίνεις την εργατική σου δύναμη για να μισοζήσεις , γιατί για να ζήσεις πρέπει η επιχείρηση να πέσει έξω αφού εκτός απ τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που παράγει κερδίζει κι από εσένα.. Κερδίζει πλουτίζει και εξαπλώνεται..

Και  μόλις αυτή τη στιγμή  ανακάλυψα γιατί γράφω σήμερα και σε ποιον απευθύνομαι …

Στην Μαρία απ την Λευκωσία απευθύνομαι που της εύχομαι να είναι δυνατή ..
Και στους πέφτοντες απ τα σύννεφα συμπαραστάτες της που δεν γνωρίζουν πως το μοτο του εργοδότη σε καταχρηστικές απολύσεις είναι πάντα ένα:

- Γνωρίζω πως παρανομώ…Κάνε μου αγωγή…

...κάτι ξέρουν…

Υ.Γ  Όπου διανοούμενος πρόσθεσε και τους πιστούς τους  που επ ουδενί  δεν τους χαρακτηρίζω  ως λακέδες τους ..μόνοι τους χαρακτηρίζονται έτσι  απ το δέος που νοιώθουν γι αυτούς και για ότι λένε.. 
και όπου εργάτης βάλε κι αυτούς που ναι μεν δεν κάνουν χειρωνακτική εργασία αλλά γνωρίζουν πως  έχουν κοινή πορεία  ζωής..

Δημοσίευση σχολίου