:p :p :p... χά!

Τρίτη, Οκτωβρίου 15

Τέχνη και τεχνάσματα

Αυτή τη φορά με τον πόλεμο στην Συρία,  
καθυστέρησαν οι ευαίσθητοι του πνεύματος και της τέχνης 
να μας αφυπνίσουν με τα "άκρως συγκινητικά" έργα τους και τις εικαστικές τους παρεμβάσεις ανά την Ευρώπη για τους πρόσφυγες και μετανάστες 

 Ίσως φταίει ότι δεν υπάρχει εντολή για ομαδική συγκίνηση όπως πριν χρόνια με αυτούς που "πνίξαμε" στο Αιγαίο .. 

 "Και ενώ η τέχνη είναι υποχρεωμένη να μιλά για τα μεγάλα προβλήματα , - ακόμα και με τον πιο φαντεζί τρόπο - 
 ωστόσο αν δεν αναδεικνύει τις πραγματικές αιτίες" , είναι τέχνη για την τέχνη και ξεδιάντροπη αυτοπροβολή του καλλιτέχνη είτε αυτός είναι φωτογράφος , είτε συγγραφέας είτε εικαστικός..... 
........για να μην αναφερθούμε και σε ομάδα ακτιβιστών στην Λέσβο που για χάρη της ανακύκλωσης θέλει να φτιάξει χρηστικά είδη απ τα σωσίβια όπως ενδύματα, θήκες κινητών ( που θα τα φοράμε χαρωπά...)  

 Οι φωτό , έτσι για να θυμηθούμε 

Πιάνο στην λασπουριά της Ειδομένης


Τέχνη με σωσίβια μεταναστών

Μνμ ειρήνης από εθελοντες ΜΚΟ Λέσβου

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 15

Οι "Τίποτα "

Με της Ελιάς τα μάτια 

Τα αποτελέσματα  των εκλογών,   παύουν να προβληματίζουν τους πάντες   ύστερα από  ένα μήνα  πλην ελαχίστων που οι υπεύθυνοι  και ενεργοί πολίτες τους αποκαλούν οι  «Τίποτα» . Αυτοί δεν ξεχνούν και ψάχνουν συνέχεια,σαν φτωχοί και μόνοι καουμπόυδες σε σημείο να γίνονται εκνευριστικοί στους σοβαρούς πολίτες. 

Οι «τίποτα»  δεν ακολουθούν κανέναν , 
δεν ψηφίζουν κανέναν , 
και δεν διστάζουν να κάνουν κριτική ακόμα και στο κόμμα με το οποίο είναι συναισθηματικά  δεμένοι . 
Είναι βαρετοί και άτομα που δεν τα  δίνει προσοχή κανένας , αφού δεν γλύφουν , 
δεν βρίσκονται στην αυλή κανενός  διαδικτυακού φίλου τους , ( φίλος … τι ψευδαίσθηση κι αυτή..) και σουτάρουν χωρίς συναισθηματισμούς,   αργά ή γρήγορα  όποιον τους πλησιάσει με απώτερο σκοπό .
Δεν τους λες και έξυπνους , αφού μερικές φορές  ξεγελιούνται και αργούν να πάρουν είδηση τι καπνό φουμάρει ο άλλος . 
Είναι αδίστακτοι προκειμένου να ανακαλύψουν την αλήθεια  και χωρίς ίχνος ντροπής  δείχνουν έναν εαυτό που είναι ξένος προς αυτούς , αρκεί να τσιμπήσει  το κάθε λαμόγιο και να αφεθεί,  πιστεύοντας πως ο «τίποτας» ανήκει στους δικούς του , ότι ασκεί μια γοητεία πάνω του, ακόμα και πως εμπνέει τον έρωτα. 
Ο «τίποτας» δεν διστάζει σε ορισμένες περιπτώσεις να πει και ψέματα  υποβιβάζοντας τον εαυτό του σε άτομα που το ψέμα θα τους βοηθήσει και θα τους δώσει κουράγιο .. Πουθενά αλλού όμως ..  
Δεν περιμένει την εκτίμηση κανενός , και ντρέπεται όταν του κάνουν κομπλιμέντα . 

Αρκετά όμως με τους «τίποτα» Εξ άλλου ένα Τίποτα είναι 
και τα πολλά λόγια γι αυτούς θα ήταν μια προσπάθεια χωρίς ελπίδα να τους βγάλουν στην επιφάνεια- τουλάχιστον έτσι το εκλαμβάνουν οι ίδιοι και γίνονται μπουχός -.

Τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών λοιπόν έδειξαν πως κανενός κόμμα η δύναμη δεν είναι η πραγματική. Δεν μπορείς να μετράς την δύναμή σου δίνοντας βάση σε ένα αξιολύπητο εκλογικό σώμα που άγεται και φέρεται κατά πως του βαράνε τα νταούλια και τους ζουρνάδες ( πςςςςς ! κορμί κι αυτό, που μίλησε κάποτε  για τα νταούλια ! ) , 
που παραπαίει προβληματισμένο μεταξύ ομοίων πραγμάτων, 
και ψηφίζει αυτόν  που έβριζε , για να ψηφίσει την επόμενη φορά αυτούς που τον έκανα να ψηφίσει αυτούς που έβριζε..

Πλάκα έχουν και  οι πολιτικοί που το μόνο τους μέλημα είναι να ανατρέψουν τον αντίπαλό τους για να κάνουν όταν γίνουν κυβέρνηση ό,τι ακριβώς έκανε και ο πολιτικός τους αντίπαλος ..
Δεν είναι βέβαια ούτε βλάκες ούτε ηλίθιοι. «Εργαζόμενοι»  ξένων συμφερόντων είναι όλοι τους .

Οι πραγματικοί βλάκες και οι ηλίθιοι είναι οι  «πολιτικοί – αεριτζήδες». 
Αυτοί που μεταπηδούν απ το ένα κόμμα στο άλλο και το μεγάλο παράδειγμα  της εποχής μας είναι οι πρώην Πασοκατζήδες. 
Αυτοί οι εθισμένοι σε μια  εποχή  παντοδυναμίας που τώρα  ως ζόμπι δεν ακούν, 
δεν βλέπουν, παρά μόνο πως θα ξαναποκτήσουν όσα είχαν και τα έχασαν..

Ε ! αυτοί , όχι μόνο έχουν την μεγαλύτερη πλάκα απ όλους τους υπόλοιπους αλλά χρήζουν και ειδικής μεταχείρισης . 
Και το μόνο που τους αξίζει είναι ένα χτύπημα στην πλάτη πρωτίστως και αμέσως μετά μια κλωτσιά στον κώλο.. 
Έχουμε πολλούς τέτοιους. Πήγαν στον Σύριζα και κυρίως στις τελευταίες εκλογές γιατί κατά την γνώμη τους ο Σύριζα είχε ρεύμα. ( Τόσο ανοιχτομάτηδες ) 
Γνώριζαν βέβαια πως ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του έλεγαν ψέματα .. 
Αλλά γνώριζαν επίσης πως και επί Πασόκ του Αντρέα λεγόντουσαν ,αλλά στην εξουσία έμειναν αρκετά χρόνια .Έπαιξαν , και έχασαν .. 

Άραγε θα έχουν την υπομονή να μείνουν στον Σύριζα -ή όποια ονομασία πάρει στην συνέχεια - , μέχρι αυτός να επανέλθει, 
θα γυρίσουν στο Πασόκ ,  όταν το απαιτήσουν οι συγκυρίες, 
ή θα κάνουν κανένα επαναστατικό κόμμα απ αυτά που βγαίνουν στην πιάτσα  μόνο σε εκλογικές περιόδους? 
Άβυσσος  η ψυχή….  


Πέμπτη, Αυγούστου 29

Ακτιβιστές του "πνεύματος" , εμπνευστές της Παγκοσμιοποίησης και υπέρμαχοι της Παγκόσμιας Πίστης παρά τον ΟΗΕ ..


Steve farrell
Άντε και τον φάγαμε αδέρφια τον καπιταλισμό …η ουρά μας έμεινε .
Πόσο μάλλον που εδώ και πολύ καιρό ανακατεύεται και ο Θεός προς αυτήν την κατεύθυνση  αντάμα με επιστήμονες , δημοσιογράφους, στελέχη μεγάλων εταιρειών ( που ξαφνικά είδαν το Αγιο Φώς ) συγγραφείς  και άλλους πολλούς  ορατούς και αόρατους . 

Θα τους συναντήσετε στην ιστοσελίδα Humanity's Team, με συχνές καταχωρίσεις  στο facebook , τόσες ώστε να σου κινήσουν την περιέργεια  να ψάξεις  τι μέρος του λόγου είναι  αυτός ο Steve Farrell  ένας εκ των ιδρυτών  αυτής της ΜΚΟ , πούθε προέκυψε η  συν ιδρύτρια  Maria Ribeiro Ferreira και ποιος είναι ο Neale Donald Walsch  ο νέος εκπρόσωπος  του Θεού στη γή ενός θεού που θα συμφιλιώσει τον πλούσιο με τον φτωχό, το αρνί με τον λύκο , και το θείο με τον διάβολο,  
και θα ζήσουμε επί τέλους  σε: 

΄Εναν κόσμο Παγκόσμιας συνείδησης ( η χαρά του ΟΗΕ και της  σύμβουλου του  Lucis Trust* )  , 
σε μια συνεχή πράσινη ανάπτυξη  ( το όνειρο του δικού μας GAP
και σε έναν παγκοσμιοποιημένο  αχταρμά θεών , κρατών , φυλών,  χωρίς τίποτα  να μας  διαχωρίζει  από κανέναν,  αλλά με το σύνθημα «σεβασμός στην διαφορετικότητα»  . 

Μου έρχεται στον νου η ταινία METROPOLIS και αναρωτιέμαι για ακόμα μια φορά αν ο κινηματογράφος είναι τελικά προφητικός . 

Αυτές τις ημέρες  ο Steve Farrell ασχολείται και γράφει  για  την πολυσυζητημένη πιτσιρίκα , 
αυτήν με το βλέμμα  “Frau”  στο αγγελικό της προσωπάκι  την Greta Thunberg . 

Όχι , όχι ..μη μου λέτε πως δεν την γνωρίζετε  ούτε αυτήν αλλά ούτε και την σελίδα Humanity's Team ! Αφού σας βλέπω που  συνωστίζεστε ποιος θα πρωτοβάλει like .. και μας δίνετε και τον λογαριασμό τραπέζης να τα ακουμπήσουμε (αφού στο κάτω κάτω  θα σώσουμε τον κόσμο , το περιβάλλον, τα ζωάκια ) 
Τώρα θα μου πείτε  τι με νοιάζει εμένα . Πως δεν με νοιάζει ? Ποιος σας είπε ότι θέλω να ζώ ανάμεσα  σε ανόητους , ευκολόπιστους,  απατεώνες, και ύποπτες ΜΚΟ ? ( που όλες ύποπτες είναι αλλά δεν θέλω να στεναχωρήσω μερικούς από σας. )

Αν αναρωτιέστε για τον αν υπάρχει Humanity's Team στην Ελλάδα υπάρχει.. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει? Επίσης και Ελληνική Lucis Trust υπάρχει ..

ΣΣ  *Lucis Trust = ΜΚΟ που έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα  στον ΟΗΕ …αξίζει να της ρίξετε μια ματιά …. 
- Μπα θα μου πείτε !  
-Το ξέρω .. Πάντως είναι η ΜΚΟ  αυτή που προώθησε,  ίσως και επέβαλλε στον ΟΗΕ  τον «θεσμό» Πρέσβειρες καλής θέλησης  και στις ελεύθερες ώρες της ασχολείται με τον μυστικισμό ..


Παρεμπιπτόντως,  όταν ξεκίνησα να γράφω γι αυτήν πριν χρόνια δεν υπήρχε  ελληνικό σάιτ,   μπλογκ που θα με βοηθούσε και αναγκαζόμουν να μπαίνω σε ξένε σελίδες  ακόμα και του ΟΗΕ . 
Σήμερα  που πάλι βγήκα στην αναζήτηση βλέπω πως υπάρχουν αρκετά που ασχολούνται μ αυτήν …δειλά δειλά βέβαια , γιατί  δεν είναι και παίξε – γέλασε  να θίγεις Παγκόσμιους Οργανισμούς όπως τον ΟΗΕ .


Τετάρτη, Αυγούστου 21

Η Παναγιά μαζί μου

( εκ βαθέων )
φωτογραφία Ε. Σπανού

Δεν ξέρω αν αληθεύει πως οι μεγάλες αγάπες,  οι χωρίς ανταπόκριση αγάπες στο τέλος γίνονται μίσος  . Και γίνονται μεγάλο μίσος γιατί αναλογίζεσαι πόσα χρόνια πήγαν χαμένα απ την εμμονή αυτής της αγάπης, και του νόστου, κι απ την αγωνία να κρατήσεις ζωντανές εικόνες , μυρουδιές , ήχους ….  

Να βασανίζεσαι συγκρίνοντας  τα πάντα με όσα αγαπούσες , να ονειρεύεσαι – και να πετάγεσαι στον ύπνο σου  - ψάχνοντας  μάταια να βρείς  το παράθυρο του παιδικού σου δωματίου , κι έξω η πολύβουη Αθήνα να σου κλείνει κοροϊδευτικά το μάτι , 
να πηγαίνει από μόνο του το χέρι σου στο τηλέφωνο να καλέσεις αριθμό που δεν υπάρχει πια , 
να σου λείπει το χειμωνιάτικο βουητό και το πήγαινε έλα των κυμάτων της θάλασσας  του Ακλειδιού  
και εν τέλει να αρνείσαι να πας να δείς τον τόπο σου για να μην χάσεις  τα όσα θυμάσαι απ τις πιθανές αναπόφευκτες αλλαγές .

Και ξαφνικά βλέπεις την γοργόνα μπροστά σου .. Την Παναγιά Γοργόνα .  Αγριεμένη , χωρίς ίχνος αγιοσύνης  στο πρόσωπό της,  να αναδεύει χτυπώντας τα κύματα με την ουρά της , να μην μιλάει ανθρώπινη γλώσσα . 
Ένας πόλεμος γύρω της , φέρνει τα πάνω κάτω στον  βυθό και ο βυθός  να ξερνά ανθρώπινες φιγούρες  και  να μιλάει  για λογαριασμό της  μεταφράζοντας τα λόγια της .  
Κι όσο πετούσαν μπροστά σου οι φιγούρες σαν οπτασίες  έβλεπες πως  μίσος είχε αλλάξει τα χαρακτηριστικά τους , κι ένοιωθες να έχεις  γίνει άυλη , και  να περνούν  από μέσα σου και να σου τρων  τα σωθικά. 
Σ έκαναν να αιμορραγείς με ένα χαλασμένο αίμα  ανακατεμένο με θάλασσα , που ήθελε να γυρίσει σ αυτήν , σχηματίζοντας ρυάκια  στο χώμα που σε γέννησε και παίρνοντας την κατηφόρα  για να βρεθεί στην Βίγλα  κι από κεί στον βυθό , και από κεί  στα απέναντι παράλια . 

Ούρλιαζε η Παναγιά κι ο αέρας μαζί της και με ρωτούσαν και οι δυό : 
- Ποιον αγαπάς ..Αυτούς ??? εννοώντας τις φιγούρες.
Κι εγώ δεν ήξερα τι να απαντήσω . 
Κι όσο δεν απαντούσα  ο πόνος  γινόταν μεγαλύτερος και οι σκιές με έπνιγαν . 
-Τι έχεις να θυμάσαι εκτός από πόνο , ψευτιά και αδικία?
Κι εγώ δεν ήξερα τι να απαντήσω .
Κι όσο δεν απαντούσα  οι φρικιαστικές φιγούρες άλλαζαν όψη  και γινόταν καλοσυνάτα πρόσωπα , γινόταν  τα λόγια τους μέλι  κι ανακατευόταν  με ένα τσούρμο όπου ο ένας επαινούσε τον άλλον με την ίδια ευκολία που έμπηγαν το μαχαίρι , ο ένας στην πλάτη του άλλου. 
-Τι αγαπάς τόσα χρόνια λοιπόν ?? Το χώμα? Τον αέρα ?  
-Κανέναν   της φώναξα  κι αμέσως ένοιωσα την ουρά της να με χτυπά και  να με πετάει μακριά , γκρεμοτσακίζοντάς με  πάνω στα βράχια .. 
Και σαν από θαύμα το αίμα που βγήκε απ τις πληγές  ήταν ολοκάθαρο και οι σκιές έγιναν αέρας που χάθηκε ανάμεσα σε δίνες του νερού που σχηματίστηκαν στο Αιγαίο κι ένα βάρος έφυγε από μέσα μου και ένοιωσα να ξαναγεννιέμαι και να αισθάνομαι έτοιμη να επισκεφτώ ένα άγνωστο για μένα τόπο που νόμιζα πως ήταν ο τόπος μου .

Κι η Παναγιά η Γοργόνα ημέρεψε   και με μεγάλες απλωτές κολύμπησε μέχρι τον βράχο της και χάθηκε απ τα μάτια μου ..