:p :p :p... χά!

Τρίτη, Απριλίου 5

Τα χάβαρα

 

Τα χάβαρα 

Υλικό που αναβαθμίζει την παέγια αυτό το εισαγόμενο πολύχρωμο φαγητό που πρώτα το χαίρεσαι όταν το παρασκευάζεις, - ρίχνεις , ρίχνεις και ξαναρίχνεις υλικά - μερικές φορές αταίριαστα μεταξύ τους , 

μετά χαίρονται τα μάτια σου όταν το βλέπεις σερβιρισμένο στην μέση του τραπεζιού μέσα στο ίδιο σκεύος που παρασκευάστηκε, 

και τελευταία το απολαμβάνει η γεύση σου που κάνει προσπάθειες να καταλάβει τί τρώει τσιμπολογώντας από δώ κι απο κεί λίγο κοτόπουλο , λίγο χταπόδι , ένα όστρακο η ένα κομμάτι λευκού ψαριού πάντα με μπόλικο ρύζι , 

μέχρι που στο τέλος μπερδεύεται γιατί το να προσπαθείς να απομονώσεις γεύσεις υλικών που μαγειρεύτηκαν σε μια μαρμίτα είναι μάταιο , 

οπότε αρκείσαι να μουγκανίζεις με μμμμμμμ .. και μμμμμμμμ.. όπως και οι συνδαιτυμόνες σου , χωρίς κουβέντα μην ενοχλήσεις τους γκουρμεδιάρηδες φίλους σου  .

Το αρνητικό της παέγια είναι ότι δεν έχει σάλτσες για να το διασκεδάσεις κι εσύ κάνοντας βούτσες . Έχει ξεκάθαρες πληροφορίες  και είναι σαν να σου λέει: 

- Έτσι έχουν τα πράγματα  κυρά μου ! είτε σ αρέσει , είτε όχι.. θα το φάς γιατί είναι υγιεινό , γιατί είσαι πεινασμένος και γιατί έτσι μ αρέσει. 

Το χάβαρο Νο 2 ,

το μάθαμε σε μικρή ηλικία σαν βρισιά που την λέγαμε χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνει . 

Μια μπάτσα στα χείλη, μας έβαλε στην θέση μας με απορία στα μάτια μας και μόνο η εξήγηση μιας αθυρόστομης  γειτόνισσας που δεν μασούσε τα λόγια της  μας απέτρεψε να ξαναπούμε την φράση  όπως συμβαίνει με όλα τα απαγορευμένα  σ αυτήν την ηλικία . 

Τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα με αφορμή την επικαιρότητα και με το τί μας σερβίρουν οι δυο πλευρές του πολέμου . 

Στο τραπέζι μας μια γαβάθα με παέγια - οι πληροφορίες της Δύσης - που μας επιτρέπει μεν την επιλογή μπουκιάς πλην όμως του ίδιου φαγητού, 

και απ την άλλη οι διευκρινήσεις της γειτόνισσας  που σημειωτέον δεν ήταν  και τόσο αγαπητή στην γειτονιά μας ακριβώς όπως ο Πούτιν .

Και είναι η πρώτη φορά ύστερα από χρόνια , που έβρισα με την γνωστή παλιά φράση : 

Της μάννας σας το χά@@@ ρο !!! Όλων σας ρε ....


'Έγκλημα για τιμωρίες

 

Κουραστήκαμε 

Νομοθετήσαμε τόσο πολύ , βουλώσαμε τρύπες χρόνια ανοιχτές ,

εισηγηθήκαμε με προτάσεις που έγιναν δεκτές απ τους Οργανισμούς, 

αναδείξαμε αμφιλεγόμενες προσωπικότητες ,

προσφέραμε θυσίες στους θεούς για την κανονικότητα του Σύμπαντος κόσμου  

συμβάλλαμε σε ιερούς πολέμους

διερρήξαμε τα ιμάτιά μας ...... και αποκάμαμε ..

Περνούν οι μέρες κι αφήνουμε γεγονότα ανεκμετάλλευτα που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν ξανά στην παγκόσμια αποδοχή  

Ο από μηχανής θεός μας χάρισε το έγκλημα του αιώνα .. Με τόσες παραμέτρους που θα μπορούσαμε να νομοθετούμε ως την άλλη μας ζωής .

Δεν νομοθετούμε..

έτσι ώστε να προσφέρουμε στην ψυχιατρική , στην εγκληματολογία,  στην δικαιοσύνη , με νέους νόμους που προηγουμένως  θα φάνταζαν αδιανόητοι...Να ξανακλείσουμε τρύπες 

Δεν νομοθετούμε..  

έτσι ώστε να αναδείξουμε πως είμαστε ικανοί να βάλουμε σε τάξη το χάος και όσους επιβουλεύονται την επανεκκίνηση του νέου κόσμου μας. Περιμένουμε τους βαρβάρους να το κάνουν ?

Δεν νομοθετείτε  !!

Κουραστήκατε λοιπόν , ή έχετε μείνει άναυδοι απ το τυχαίο δώρο της Πάτρας που σας δόθηκε και απλά οργανώνεστε για το πως θα το διαχειριστείτε ? 

Δευτέρα, Μαρτίου 28

Πανάρχαιες τακτικές με νέες μεθόδους

 

Σκλαβιά με πρόσχημα πανανθρώπινα ιδανικά .

Ελευθερία , Δημοκρατία , ανθρώπινα δικαιώματα .
Ιδανικά που τα κάναμε παντιέρα αγνοώντας από ποιον προέρχονταν , φτάνει να μας ψιθύριζε στο αυτί αυτές τις μαγικές λέξεις .
Κι όταν έβαλαν χέρι σ αυτά προχώρησαν παραπέρα .. -μαγιά ήδη υπήρχε - ..
Αυτοδιάθεση! πιασάρικη λέξη .." Αυτοδιάθεση των Λαών" !
Που την κάναμε πρόθυμα κτήμα μας χωρίς κρίση., χωρίς σκοπό , και που δεν λέει από μόνη της τίποτα, δεν συνιστά εξαρχής προοδευτικό αίτημα αν δεν προσδιοριστούν με σαφήνεια οι συνθήκες μέσα στις οποίες αυτό εκφράζεται.
Αυτοδιάθεση κατά το δοκούν. Αυτοδιάθεση και αυτοπροσδιορισμός για τα Βαλκάνια του ΝΑΤΟ & της ΕΕ. αλλά όχι για την Παλαιστίνη
Και μετά την "αυτοδιάθεση των λαων" μας πέρασαν στην αυτοδιάθεση του σώματος Καμιά ανάλυση από εμάς .
Τι ακριβώς μας έδωσαν , για ποιο λόγο, τι εννοούσαν τι επεδίωκαν ..
Και φτάσαμε στο σήμερα..
'Έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ότι θέλουμε με το σώμα μας,
να επιλέγουμε τους σεξουαλικούς συντρόφους μας,
να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως φύλο ,
να υπερασπιζόμαστε τις επιλογές μας ,
αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε να διαθέσουμε το σώμα μας ως πειραματόζωο στα χέρια της "νέας επιστήμης" που πήρε την θέση της παλιάς, της υγιούς επιστήμης που το βλέμμα της ήταν στραμμένο στον άνθρωπο και στην καλύτερη ποιότητα ζωής του.
Δεν ωφελεί να στεκόμαστε μόνο στα κέρδη τους ..μας τρώει χρόνο η διαδικασία , στρέφει αλλού την προσοχή μας και μας οδηγεί σε μονοπάτια που οι ίδιοι έχουν χαράξει.
Αν δεν μπορούμε και δεν είμαστε ικανοί να δούμε πίσω απ την ελευθερία , την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα που επικαλούνται ,
τότε είμαστε άξιοι της ζωής που μας ετοιμάζουν.

Ε.Μ.
 και Α

Δευτέρα, Νοεμβρίου 8

Ο φίλος μου

 


Μερικές φορές κρίνω απαραίτητο να ακολουθώ το ευλαβικό δέος που διακατέχει τους ανθρώπους και το δημοσιεύουν στο διαδίκτυο όταν το απαιτούν οι  περιστάσεις . 

Όμως με ένα  εξ απαλών ονύχων  δικό μου τρόπο, ο οποίος πάντα ξεχώριζε  και έβαζε στην άκρη όσα δεν του άρεσαν , και διάλεγε αυτά που του έδιναν δύναμη και κουράγιο . 

Πιστεύω πως δεν έχουν όλοι φανταστικούς φίλους στην παιδική τους ηλικία . Και μακάρι οι νέες γενιές να αγνοούν την ύπαρξή τους γιατί στην εποχή που ζούμε κάθε παράξενη συμπεριφορά ενός παιδιού, χρήζει μελέτης ψυχολόγων που καραδοκούν. 

( Ακόμα θυμάμαι με τρόμο ένα παιδάκι που επι χρόνια το έσερναν σε γιατρούς , μετα από διάγνωση  ψυχοθεραπεύτριας  - με πτυχίο απ τα δωρεάν μαθήματα που διοργάνωναν οι Δήμοι  την παλιά καλή εποχή του Πασόκ, -  ως προβληματικό επειδή οι αγκαλιές που έδινε στους οικείους του ήταν παραπάνω απ όσο έπρεπε ενθουσιώδεις . 

Το ότι τέτοιοι "επιστήμονες"  ταχείας και αμφιβόλου εκπαίδευσης  τοποθετήθηκαν σε κοινωνικούς φορείς τρελαίνοντας  κόσμο,  δεν είναι της παρούσης . ) 

Έτσι και η αφεντιά μου είχα έναν φανταστικό φίλο που τον επέλεξα γιατί κανένας δεν του έκανε όση παρέα του αναλογούσε, τον προσπερνούσαν όσο πιο ευλαβικά μπορούσαν και έτρεχαν να προσκυνήσουν τον Μαύρο Ταξιάρχη για τον οποίο έλεγαν του κόσμου τις φοβιστικές ιστορίες ανακατεμένες με θαύματα σε σημείο να με κάνουν να αναρωτιέμαι ως περίεργο παιδί, αν η ξέφρενη πίστη και ευλάβεια είχε αφετηρία τον φόβο και το προσωπικό συμφέρον. 

Ήταν λοιπόν ο φανταστικός μου φίλος που μ άκουγε και τον άκουγα, 

που κοιταζόμαστε στα μάτια σαν ίσοι , 

που λέγαμε αστεία αναμεταξύ μας , 

που κλαίγαμε καμιά φορά λέγοντας τα παράπονά μας  ..... ήταν ο νεαρός Ταξιάρχης που υπάρχει στην είσοδο του προαύλιου της εκκλησίας του Μανταμάδου που μπροστά του καθόμουν ώρες ολόκληρες κατά την επίσκεψή μας στην εκκλησία .

 Δεν τον έχω προδώσει ποτέ και ακόμα μέχρι σήμερα όταν δώ την εικόνα του σε φωτογραφίες ή στην τηλεόραση η αντίδρασή μου είναι η ίδια ! Του ρίχνω  ένα χαμόγελο και τον χαιρετώ με το χέρι όπως θα χαιρετούσαμε ένα φίλο από μακριά ,  χωρίς φόβο , χωρίς υστεροβουλία , και χωρίς την  " λεγόμενη Χριστιανική Πίστη "  . 

Και πάλι με κοιτά στα μάτια , με την ίδια έκφραση όπως τότε ,  γιατί , έτσι είναι οι πραγματικοί φίλοι ..Δεν τους ξεχνάμε ποτέ . Τι και αν ο δικός μου Ταξιάρχης ήταν ο ίδιος με τον άλλον ?? Τα παιδιά άλλα πράγματα προσέχουν .. 

Έχουμε βέβαια και τον Ταξιάρχη του χωριού μας ..Εντάξει .. Τι να πω ? 

Έχουμε κι αυτούς που αποκαλούν τους Ταξιάρχες μας με μια περίεργη  προσφώνηση : Άγιος Ταξιάρχης ! 

Λογικό ! Ποτέ δεν τον αισθάνθηκαν δικό τους ..