:p :p :p... χά!

Πέμπτη, Αυγούστου 19

Η Κρυφτή Παναγιά


 Εισαγωγή στο θέμα για την απίστευτη μνήμη των μωρών    

 Συνήθως λένε πως τα μωρά στις τρεις πρώτες μέρες απ την γέννησή τους τα επισκέπτονται τρείς μοίρες .. Μάλλον για να του δώσουν ευχές ή κατάρες ή για να του καθορίσουν την τύχη του. 

Σε μένα δεν έκαναν τίποτα απ όλα αυτά . 

Έσκυψαν πάνω απ την κούνια μου με κοίταξαν , έριξαν αναμεταξύ τους μια ματιά όλο σημασία και μου χάρισαν μια κάρτα RAM . Τότε όπως ήταν φυσικό ήταν αδύνατο να καταλάβω τι μου χάρισαν . Και η ζωή μου ξεκίνησε χωρίς ευχές , χωρίς κατάρες , χωρίς ούτε καν μια πρόβλεψη τι θα περάσω .. Μου πέταξαν στα μούτρα την κάρτα σαν να μου έλεγαν βγάλ 'τα πέρα μόνη σου . Πολύ αργότερα κατάλαβα πως μου είχαν χαρίσει τον κόσμο όλον . Κάρτα RAM με χωρητικότητα απείρων GB. Αυτό προϋπέθετε  ανάλογο σκληρό δίσκο και επίσης ανάλογο επεξεργαστή . Φαίνεται όμως πως ο άνθρωπος γεννιέται μ αυτά και το μόνο που χρειάζεται στην διάρκεια της ζωής του είναι μια κάρτα μνήμης  

ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΡΥΦΤΗ 

Είχα την ευτυχία να γνωρίσω την Παναγιά αυτή σε πολύ μικρή ηλικία . Σε ηλικία που η επικοινωνία ενός παιδιού με τον υπόλοιπο κόσμο είναι μόνο το κλάμα ή το γέλιο ..άντε και μερικές φωνούλες χωρίς λόγια.

Παρ όλα αυτά καταλάβαινα με έναν μυστήριο τρόπο τι έλεγαν οι μεγάλοι και ας μην μπορούσα ν α απαντήσω . Είχαμε ξεκινήσει πολύ πρωί απ τα Βατερά με το καΐκι του  Γκουγκούλιου στο οποίο μπήκαν τόσα πολλά άτομα σε σημείο που μπορούσα να βουτήξω απ την κουπαστή του το χέρι μου στο νερό. Μια σκέψη με συνόδευε σε όλο το ταξίδι ..Θα πνιγούμε ! Τι κι αν γελούσαν γύρω μου οι επιβάτες τι κι αν είχαν αρχίσει να τραγουδούν οι κοπέλες ! Ήμουν σίγουρη πως θα βρισκόμασταν στη θάλασσα και στο μυαλό μου ερχόταν η σκηνή με τον Μαξ το σκυλί που με μεγάλωσε που το πέταξε ο ακατονόμαστος απ την βενζινάκατο ..έτσι για πλάκα .. (Η κάρτα μνήμης που λέγαμε ) 

- Μην κλαις μου είχε πεί γιατί θα σε πετάξω κι εσένα μέσα ... 

Σαν φτάσαμε στην Κρυφτή εμείς κάτσαμε έξω ..δεν χωρούσαμε να μπούμε μέσα . Μόνο για μια στιγμή η γιαγιά μου χώθηκε σε μια τρύπα ενώ εγώ ήμουν απασχολημένη με τις τεράστιες πεταλίδες που ήταν κολλημένες στα βράχια και τα περίεργα ψάρια που έκαναν βόλτες στα ρηχά και τα είπαν ζαργάνες . Μέχρι να βγει η γιαγιά μου απ την τρύπα που είχε χωθεί η κοπελιά που με κρατούσε έριχνε ματιές σε ένα διπλανό παλικάρι ..δεν κατάλαβα τον λόγο αλλά ο επεξεργαστής μου , μου έδωσε εντολή να μην την απασχολώ για λίγο και να κάνω πως δεν βλέπω. 

Οι φωτο  αγνώστου απ την Google

Αργότερα άρχισαν τις ιστορίες για μια κοπέλα , για τούρκους , και για μια εικόνα στο ψηλό βράχο που υπήρχε πάνω απ το κεφάλι μου την οποία όσο και αν προσπάθησα δεν την είδα , σε αντίθεση με άλλους που σταυροκοπήθηκαν κοιτάζοντάς την . 

Παρ όλη την ιερή κατάνυξη στην οποία βρισκόταν η γιαγιά μου κοίταζε και με λαχτάρα μερικές πρασινάδες ανάμεσα στα βράχια μονολογώντας πόσο κρίμα ήταν που δεν μπορούσε να σκαλώσει να κόψει τις κορφές τους .. 

Ύστερα από μερικά χρόνια , έκοψε τις κορφές τους στον Αγιο Ερμογένη και τις έκανε τουρσί - να γλύφεις τα δάχτυλά σου.. Κρίταμα ήταν .

Ο γυρισμός στα Βατερά δεν ήταν για μένα πια τόσο επώδυνος ..θες γιατί είχε γεμίσει το στομάχι μου με αχινούς και πεταλίδες , θες γιατί συνέβαλε σ αυτό το αγίασμα που με πότισαν , μπορεί και ο ύπνος που με πήρε με το νανούρισμα του ήχου της γκαζολίνας .  

Αυτή , παρ όλο τον αρχικό μου τρόμο ήταν μια απ τις ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου . Θάλασσα , ταξίδι , θαλασσινά , ιστορίες , και αγαπημένα πρόσωπα .... για να μην αναφερθώ και στα ψητά ορτύκια στα κάρβουνα που βρήκαμε να μας περιμένουν στο σπίτι ..


Τρίτη, Ιουνίου 29

Γράμμα σ ενα παιδί του μέλλοντος

 


Μικρό μου , ούτε με ξέρεις ούτε σε ξέρω . 
Το μόνο που θα ήταν δυνατόν να μας δέσει εμάς τους δυό θα ήταν οι παρόμοιες εμπειρίες που μας σημαδεύουν. 
Δεν μετριέται το μέγεθος μιας πληγής όλες πληγές είναι, και έτσι θα αρκεστώ να σου πω τι μπορείς να κάνεις όταν καμιά φορά χάνεις τον κόσμο κάτω απ τα πόδια σου .  

Αποστασιοποιήσου απ τον εαυτό σου .. Πες ότι "αυτό το παιδάκι δεν είμαι εγώ" , και συγχρόνως αντιμετώπισέ το με όση αγάπη δεν υπήρξε ποτέ στον κόσμο . Μόνο εσένα έχει . 
Κανάκεψέ το , παρηγόρησέ το και πες του "Είμαι εγώ εδώ για σένα και δεν θα αφήσω κανέναν να σε πικράνει πια ή να σε πληγώσει} . 
Κλείσε τ αυτιά σου σε ότι ακούσεις , σε ότι διαβάσεις , και μην λυπηθείς ποτέ τον εαυτό σου . 
Οι ψίθυροι τριγύρω σου δεν έγιναν ούτε γίνονται από αγάπη για σένα, το εγώ τους κάποιοι ικανοποιούν οπότε κλείσε τ αυτιά σου . 

Θα προσπαθήσουν πολλοί ειδικοί να σε βοηθήσουν , αλλά πρέπει να γνωρίζεις πως ο καλύτερος ειδικός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός . 
Εύχομαι να μην αντιμετωπίσεις το ανεξήγητο φαινόμενο της νηπιακής μνήμης 
αλλά αν σου συμβεί μην ψάξεις για ευθύνες ..Θα σε δηλητηριάσουν . 

Πότε πότε θα σου έρχεται μια γλυκιά ανάμνηση απ το παρελθόν ..ένα ακαθόριστο πρόσωπο που δεν γνώρισες ποτέ ..ίσως δυο μάτια ..μια κίνηση .. ένας ήχος.. μην την αποφύγεις αυτή την ανάμνηση . Άφησε το παιδάκι απ το οποίο έχεις αποστασιοποιηθεί να χουχουλιάσει μέσα της. Θα του αρέσει.

Όλα αυτά να ξέρεις όμως θα σε κάνουν σκληρό άτομο , αλλά ευτυχώς αυτό θα είναι η άμυνά σου γιατί καταβάθος θα είσαι ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος του κόσμου, του οποίου, κανένα ψεγάδι του δεν θα φέρεις . 
Δεν θα γίνεις "δήθεν" δεν θα μιλάς με μισόλογα , και θα διαβάζεις τον άλλον ακόμα και απ τα μάτια του. 

Θα υπάρξουν στιγμές και νύχτες που θα λυγίσεις ... 
Τότε θα τρέξει να σε βοηθήσει το παιδάκι που έχεις στην επίβλεψή σου ..
Τότε αυτό θα σε παρηγορήσει, αυτό θα σε κανακέψει , αυτό θα σου δώσει κουράγιο. 
Δεν θα είσαι ποτέ μόνο σου. 

Και η τελευταία συμβουλή που θα σου δώσω είναι : 
Απομακρύνσου απ ότι σε επηρεάζει άσχημα . Ακόμα και από ένα βλέμμα οίκτου . 
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι οικογενειακοί δεσμοί είναι παραμύθια .

Πέμπτη, Απριλίου 1

Όχι στο Πάσχα των Ελλήνων " Χριστιανών "

   

Όχι στην γιορτή που εφέτος χρησιμοποιείται για λόγους αντιπολίτευσης αλλά κυρίως για λόγους υπακοής και αποδοχής των συνεχιζόμενων μέτρων της -από συγκυρία - σημερινής κυβέρνησης.

Προκαλεί εντύπωση η πρεμούρα σχεδόν όλων για το αν θα πάνε στα χωριά τους να γιορτάσουν την Ημέρα της Αγάπης - το πρόσχημα -  , καλύπτοντας μ αυτόν τον τρόπο το τραπέζωμα , το φαϊ μέχρι σκασμού και το ραχάτι μετά το γεύμα  στις καρέκλες τους να λιάζουν τις μπάκες τους ή να χορεύουν τσιφτετέλι με την ζώνη του παντελονιού τος κάτω απ τον αφαλό. 

Το Πάσχα είναι η ανατροπή... " θανάτω,  θάνατον πατήσας" Και πράγματι  σήμερα είναι το "Θείον Πάσχα" αφού καλείται ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον εαυτό του , να επαναφέρει τις μνήμες του και να χαρίσει ζωή στους απογόνους του. Πράγμα δύσκολο  αφού αυτόν τον καιρό διανύουμε τον πνευματικό μας θάνατο που κατά τα φαινόμενα δεν φαίνεται να υπάρχει ανάκαμψη  " Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί" . Το πολύ -πολύ αφού ήδη έχουμε μεταλλαχτεί σε νεκροζώντανους να αρχίσουμε στην κυριολεξία να τρώμε τις σάρκες του διπλανού μας .  

Το γελοίο είναι πως όλες αυτές οι φωνές που διαμαρτύρονται , αλλά και οι άλλοι που μας καθησυχάζουν τάζοντάς μας ένα Πάσχα της παράδοσης  - αν ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους - , κανένας τους δεν είναι Χριστιανός . 

Ούτε εγώ είμαι. 

Νοσταλγώ να συμμετέχω στις ακολουθίες της εκκλησίας αυτές τις ημέρες , τον επιτάφιο, την Ανάσταση , εγωιστικά όμως και μόνο για να επαναφέρω παλιές αναμνήσεις και να βρεθώ νοερά πιο κοντά από κάθε μέρα με αγαπημένα μου πρόσωπα. Να ξαναδώ μια εκκλησία φωτισμένη με τα μάτια όλων να αστράφτουν ψάλλοντας το Χριστός Ανέστη και ας μην ήμουν σε θέση λόγω ηλικίας να μετρήσω κατα πόσο πιστοί ήταν . Νοσταλγώ την ξεγνοιασιά των παιδιών που μεγαλώνοντας , αυτή η ξεγνοιασιά θα μετατρεπόταν σε μια ήρεμη φυσιολογική ζωή με τα πάνω της και με τα κάτω της .

Δεν θα αφήσω έξω όμως και τους πραγματικούς Χριστιανούς . Τους Χριστιανούς που ψηφίζουν , που χειροκροτούν, που δέχονται ότι τους τάζουν που δεν αρνούνται το "ψωμί" που τους πετούν για τα παιδιά τους γνωρίζοντας πως είναι κλεμμένο από άλλων παιδιά . Θα μου πείς , γιατί οι Χριστιανοί να αποτελέσουν εξαίρεση απ όλους τους άλλους ..Απ τους σοσιαλιστές π.χ. Που ονειρεύτηκαν ένα άλλον κόσμο αλλά πρώτα για τον εαυτό τους και τα δικά τους παιδιά. 

Όχι λοιπόν σε τέτοιο Πάσχα όπως το φετινό . Αν υπάρχει χριστιανός Θεός , είμαι σίγουρη πως κι εκείνος δεν θα το ήθελε.. 

 

Πέμπτη, Μαρτίου 11

Στα μάτια να τους κοιτάς .. Αυτά θα σου δείξουν την αλήθεια .

Αμοιβάδα αόρατη με γυμνό οφθαλμό 
χαρακτηριστικό τους ..αυτογονιμοποιούνται ..



Αν τα κοιτάξεις ψύχραιμα τα πράγματα θα δείς πως δεν τα πάμε και άσχημα παρ όλο που Θεοί και Δαίμονες είναι παρα τω πρωθυπουργώ και γενικά των εξουσιών.
Κανάλια , δημοσιογράφοι , αντιπολίτευση , γιατροί -κυρίως- , το life style όλης της χώρας , ο Ιερώνυμος , ακόμα και οι "Σούλες" της γειτονιάς. 

 Κι όμως ...τα βρίσκουνε σκούρα .. Δεν κυλάει το πράγμα.. Γνώμη μου είναι πως θα τους πάνε χειρότερα παρ όλες τις προσπάθειες των φίλων τους , ακόμα και της Κατίνας της γειτονιάς, του Χατζηνικολάου , ακόμα και  Φουρθκιώτη και να μη ξεχάσω την πασαρέλα  των ηθοποιών που έτρεξαν πρώτοι να μας "ξεβλαχέψουν " με σχολαστικές συμβουλές για την υγεία μας. ( αφιλοκερδώς όπως υποστήριξε ο Χαρδαλιάς )

 Εμείς ?? 
 Εμείς γινόμαστε πιο δυνατοί παρ όλες τις απώλειές μας 
 και έχουμε φτάσει στο επίπεδο να βλέπουμε με μαγικό τρόπο , -που δεν εξηγείται επιστημονικά - στις φάτσες που μας παρουσιάζουν κάθε τόσο , το πόσο άρρωστοι είναι , τι κόμπλεξ κουβαλούν, και το πόσο πολύ θέλουν να αναρριχηθούν στο παγκόσμιο πάνθεον των ειδικοτήτων τους .  
Εκπαιδευτικοί, επιστήμονες , άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης , και κάθε ειδικός που σε άλλες περιπτώσεις και σε άλλο σύμπαν , θα ήταν οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης .  
Καλά τα πάμε... έστω και αν στο τέλος νικηθούμε .. 
Θα νικηθούμε όμως με ψηλά το κεφάλι .  
Θα χάσουμε τα πάντα , αλλά όχι την ψυχή μας και την πίστη μας ότι ο άνθρωπος ανα τους αιώνες είχε ιδανικά και αγωνιζόταν γι αυτά, γνωρίζοντας παράλληλα πως δεν ζεί σε ένα κόσμο αγγέλων αλλά σε μια ζούγκλα των δυνατών.