Μαϊστρα

Αγαπημένη μου Υπουργός Υγείας Βαρέθηκα να είμαι κακός και ανυπάκουος πολίτης…. Θέλω να ξεκουραστώ….και να σου δώσω μια συμβουλή.. Όμως πάψε να μου χαμογελάς στην τηλεόραση γιατί δεν την αντέχω τόση απαξίωση Πάψε να βάζεις τους έρμους γιατρούς να τρυπιούνται ο ένας πίσω απ’ τον άλλον.. για να κάνω εγώ σώνει και καλά το εμβόλιο… Θέλω να το κάνω…αλλά εσύ δεν μ’ αφήνεις.. Και είναι μεγάλη η ευθύνη που παίρνεις…. Βάζω στοίχημα Υπουργέ μου ότι κοιμάσαι τον ύπνο του δικαίου… Και δέξου το αυτό σαν δήλωση μετανοίας δικής μου… Το ξέρω πως δεν θέλεις να πάθω κακό.. Και ο προηγούμενος συνάδελφός σου αυτό ήθελε όταν μου απαγόρεψε να καπνίζω… Και μια και το έφερε η κουβέντα να σε ρωτήσω κάτι που με βασανίζει από καιρό με αποτέλεσμα να καπνίζω περισσότερο; Αν εγώ είμαι αιτία για τους παθητικούς καπνιστές το αλκοόλ γιατί το επιτρέπεις; Το ξέρω πως δεν υπάρχουν παθητικοί αλκοολικοί, αλλά υπάρχουν θύματα που καμιά σχέση δεν έχουν με το αλκοόλ παρά μόνο με αυτόν που πίνει… Να μη σε κουράζω Υπουργέ μου Εξ...

Ουέ! Ουί! Ουά! Ουέ! Ουί! Ουά!  Έτρεχε το ασθενοφόρο μες τους δρόμους της Αθήνας…  -Ανέπνευσε…να δούμε αν παίρνεις οξυγόνο!!! (έπρεπε να με πάρουν σηκωτή για να δουν ότι μας λείπει το οξυγόνο!)  Ουέ! Ουί! Ουααααααααααά! Αγρίεψε η σειρήνα … μαλάκωσαν οι άνθρωποι…  -Έλα κορίτσι μου…. Κουράγιο…φτάνουμε… (Αααα! Όχι τέτοια! Δεν θέλω να κλάψω.. να μιλήσω θέλωωωω!)  -Πως σε λένε; Πως σε λένε; (Ανόητε…. Βγάλε μου τις μάσκες απ’ τη μούρη να σου πω..) Νοσοκομείο Ευαγγελισμός……  Η χαρά του ασθενούς και του προσωπικού!!!! Ένα προσωπικό για κάθε άρρωστο !!! και σε μέρα εφημερίας!!!  Πρώτες βοήθειες…. Και στην αναμονή για εξετάσεις…  -Μη σηκωθείς από κει που θα σε βάλουν… θα σου πάρουν τη θέση! Το έκανα το λάθος….  Σέρνομαι τώρα στους χωρίς ράντσα πια διαδρόμους!  - Να κάτσωωωωω! Πού; Πού; Ένα ράντσο! Ένα ράντσο… σας παρακαλώ..  Άγριες ματιές…. Νοσταλγός του παρελθόντος; Εγωωωώ; Άτιμος πόνος ο κολικός.. έρχεται…φεύγει…  Έκατσα επί τέλους…....

-Δεν έχουμε αγωνία; -Όχι…καμιά… -Ωραία!!! μάζεψε τα πράγματά σου και φύγαμε!! Ναι …να μαζέψω και το σπίτι… κανείς δεν ξέρει φεύγοντας, αν θα γυρίσει πίσω! κοίτα.. εδώ έχω το στάρι για τα περιστέρια.. να προσέχεις το κουτσό… δεν το αφήνουν τα’ άλλα να φάει… Να μαζέψω τα πράγματά μου…να φύγουμε.. θυμάμαι τα σπίτια τα χαμόσπιτα που φωτογράφισα προχθές στην Καισαριανή..ήθελα τόσο να το κάνω!!! Γιατί τώρα όμως; Για να ξαναγυρίσουμε πίσω σε αγαπημένες εικόνες Να δούμε όλη μας τη ζωή σε ένα δεύτερο πριν όλα χαθούν... Ετσι..λένε... Υπάρχουν ακόμα τα στενά δρομάκια... Τα σπίτια που ακόμα ανασαίνουν... ξορκίζοντας τον εργολάβο... Υπάρχουν οι γειτονιές που όλοι ....ήταν ένας.... Το κουτούκι δίπλα απ'την μπουγάδα της Σμαρώς που μύριζε αλισύβα Η χαμένη διά παντός ευγένεια προς τον γείτονα......αγαπητοί θαμώνες.. Και σπίτια που πέθαναν..Σπίτια που δεν τα αγάπησαν, ακου τις φωνές.. τα γέλια παιδιών...... Και σύ χαμένε... τάχα ποιητή..και τάχα φωτογράφε.. κοίτα το σήμερα και μή φοβάσαι.. κανεί...

(Να σε φτύσω ή να σου κάνω τεμενά;) Όχι ρε… να με φτύσεις .. χίλιες φορές καλύτερα .. που το’ χω συνηθίσει κιόλας.. Να με φτύσεις… αφού μια ζωή αυτό έκανες.. Μπροστά στο γκισέ … Μπροστά στη ρεσεψιόν.. Μπροστά στο κωλογραφείο σου Στις πληροφορίες.. Στο ΙΚΑ… Στο μη συνοικιακό μαγαζί.. Γιατί έβλεπες τι φορούσα.. Τα μαλλιά μου.. Την τσάντα μου.. Τα παπούτσια μου Και καταλάβαινες …ότι στο πορτοφόλι μου δεν έχω μία… Και δεν άξιζα της προσοχής σου και της εξυπηρέτησης σου.. Ίσως….λέω ίσως…να μου έκανες τη χάρη να με προσέξεις σαν γκόμενα.. Όταν είχες φουσκοθαλασσιές… όταν τσακωνόσουν με τη δική σου.. την όποια… Γιατί ρε δημοσιοϋπαλληλίσκε, με κοίταγες απ’ έξω.. Τι φορούσα.. Τα μαλλιά μου, την τσάντα μου.. Γιατί έτσι μετράς και τον εαυτό σου.. Γιατί έχεις διαγράψει το μέσα σου.. το ξέχασες και το ’χασες.. Και ξαφνικά σήμερα ........ Σήμερα γιατί μου έκανες υπόκλιση ρε φίλε; Με τρέλανες!! Κοίταξα τριγύρω μην και δω κάποιον «κύριο!!» Μου άνοιξες και την πόρτα του θεραπευτηρίου! Μα δεν με θυμήθη...

- Θα …το κάνεις; - Τσου…. - Σε παρέσυραν οι νοσηλευτές…και οι παλιογιατροί; - Κι’ εγώ τους παρέσυρα.. άρχισα να ξυπνάω σιγά…σιγά. -Είναι όμως ρίσκο…. - Και η ζωή μου ρίσκο είναι… -Ναι αλλά εδώ …είναι επικίνδυνο.. είσαι κρίκος μιας αλυσίδας ..δεν έχεις το δικαίωμα . -Ζητώ συγνώμη απ’ όλους τους άλλους κρίκους … αλλά τα πράγματα έχουν βγει εκτός ορίων.. και δεν πιστεύω πια κανέναν.. και κανένας δεν πιστεύει σε μένα… στον κρίκο τέλος πάντων…στον άνθρωπο…πώς να στο πω; - Μα η πρόληψη! ! η υγεία! ! - Μα το κέρδος! ! η ασυδοσία! ! -Μπερδεύεις το κέρδος με την Υγείααα ! Δεν γνωρίζεις τον όρκο του Ιπποκράτη.. - Τσίχλα…… τον δίνουν ακόμα; Δεν ζούμε στα χρόνια του.. - Και συ ..αλλού ζεις …. Ξύπνα !!! - Σου είπα ξύπνια είμαι… και δεν θέλω .. να πίνω και να τρώω αντιβιοτικά μέσα απ’ το γάλα και την τροφή μου… Δεν θέλω να τρώω μεταλλαγμένα.. με ανόητες εξηγήσεις.. Δεν θέλω να τρώω και να αναπνέω φυτοφάρμακα … Δεν θέλω να τρώω κρέας από ζώα …. ακίνητα, αμετακίνητα, που μόνο παχαίνουν.. στο Νταχάου τ...

Διάβασε … ρε! -Για τι δεν διαβάζεις; -Γιατί είναι εξουσία… -Ενημέρωση είναι… -Δεν μ’ αρέσει η ενημέρωση που μου χτυπά την πόρτα.. -Δεν σου λέω γι’ αυτή της Κυριακής ρε… για τις άλλες σου λέω, στα περίπτερα.. -Κι αυτές την πόρτα μου χτυπάνε.. με δώρα.. μπιχλιμπίδια ..χρωματιστά καθρεφτάκια. - Σε προσβάλλουν; - Όχι τα δώρα… οι ίδιοι.. - Τα’ αφεντικά τους εννοείς.. - Ποιος τους χ…. αυτούς...οι υπόλοιποι.. αυτοί.. που δουλεύουν για τα’ αφεντικά τους. - Όλοι για τα’ αφεντικά μας δουλεύουμε, τι πα να πει; Προσβάλουμε και δεν σεβόμαστε; -Σεβόμαστε το καταστατικό μας… αυτό που μας βρίσκεται…. ………………………………………………………………… -Χα χα….. μπήκαν και στα blogs… πάλι τους διαβάζεις.. δεν ξέρεις ποιοι είναι… -Είναι τόσο αχόρταγοι.. που θα φανούν.. -Το διαδίκτυο είναι για όλους…θα τους το απαγορεύσεις; - Όχι… αυτοί…παν να μου το απαγορεύσουν... Απ'αυτά που μας ημερεύουν και παίρνουμε δύναμη:

Τι σύμπτωση….. Σ’ ένα μήνα ακριβώς…. μετά τις εκλογές….. Το ρεμάλι ο Αλμούνια…. Και είχαμε τόσα να κάνουμε….. Και περίμεναν τόσοι από μας…. Μα δεν μπορούμεε! Ο.. Αλμούνια.. και η πρώην κυβέρνηση βεβαίως… Άρχισαν τα όργανα ή κάνω λάθος; ( Δηλώσεις Αλμούνια στις 3-11 του 09 ) http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=98077 ΥΓ1: στο τραγούδι αντί για Γιάννη βάλε ότι όνομα θες ΓΑΠ, Κώστας , ότι θες.. λέμε ΥΓ2: Το βίντεο εντελώς τυχαίο.. Ποιά κίτρινη κότα;

Ναι ..αν το λέει η καρδούλα σας ..που δεν το λέει.. Για σας Σουσούδες.. που θεωρείται τα ζώα Χριστουγεννιάτικα και Πασχαλινά δώρα, Κι όταν περάσουν οι γιορτές, ή όταν έρθει το καλοκαίρι τα πετάτε.. Για σένα ρε που φωνάζεις ότι είσαι φιλόζωος αλλά βρίζεις τους άλλους επειδή στερούν στα ζώα το φυσικό τους χώρο.. Για σένα ρε γείτονα (που σ’ ενοχλούν τα περιστέρια μου) και σ’ ενοχλούσε και ο Ιβάν μου όταν έπαθε καρκίνο και πονούσε… (και είσαι και σε φιλοζωικό σωματείο.. Αντάρτικο ρε…γιατί η ζωοφιλία δεν είναι μόδα.. Ούτε προεκλογική υπόσχεση.. Αντάρτικο ρε Δήμαρχοι γιατί υπάρχουν κι’ άλλα ζώα απ αυτά που ψηφίζουν. Αντάρτικο μαζί ….. εδώ ΥΓ: Και για σένα ρε Ιβαν....γμτ.... μου