Μαϊστρα

   Να τους "διαβάζετε" προσεκτικά τους πολιτικούς. Είναι τόσο υπάκουοι στις εντολές που τους δίνονται αλλά και τόσο ανόητοι, που απ τον ενθουσιασμό τους ξεχνούν να τις ωραιοποιήσουν πριν τις δημοσιοποιήσουν . Θυμηθείτε πριν χρόνια την καλλιέργεια της κάνναβης στα μπαλκόνια .. Τα σκληρά και τα μαλακά ναρκωτικά.. Που είναι οι πολιτικοί της Ν.Δ που έδειξαν την αντίθεσή τους για την νομιμοποίηση της κάνναβης? Υπουργοποιήθηκαν και το αντικείμενό τους τώρα είναι οι Τούρκοι ?? Θυμηθείτε τον συνωστισμό της Σμύρνης Θυμηθείτε την απαξίωση στον χορό του Ζαλόγγου είτε ήταν υπαρκτός είτε όχι . Μη στεναχωρήσουμε τους Τούρκους ? Όλα αυτά δεν είχαν συνέχεια ? Η απέχθεια στις παρελάσεις , με μαθητές να μουτζώνουν τους επισήμους η με γκρουπάκια μαθητριών δραματικής σχολής να αμαυρώνουν μια τοπική παρέλαση περιοχής Αθηνών δεν δείχνουν τι θα επακολουθήσει ? Οι δεκάδες δημοσιεύσεις ότι πρέπει μια χώρα να γιορτάζει την απελευθέρωσή της και όχι την έναρξη του πολέμου δεν σας λέει τίπο...

  Το "ουστ " νομίζω πως είναι επιφώνημα .Δεν είμαι καλή στην γραμματική.   Όπως και να 'χει, το "ούστ" δεν το λες ούτε σε σκυλί ..πόσο μάλλον σε άνθρωπο.  Είναι όμως μια μερίδα "συνανθρώπων" μας που το χρησιμοποιούν συχνά σε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Περιέργως όλοι αυτοί ανήκουν σε μια συγκεκριμένη πολιτική εταιρία . ( κόμμα το λένε αυτοί)   Θα μπορούσα μερικούς να τους δικαιολογήσω - γιατί μπορώ να γίνω κι εγώ πανούργα - αναφέροντας την περιοχή που κατοικούν , το επάγγελμα που ίσως κάνουν, την μόρφωσή τους .  Αλλά όχι ..δεν μπορώ να δικαιολογήσω κανέναν και να κλείσω τα μάτια σε όποιου το μυαλό έμεινε στάσιμο στην νηπιακή ηλικία γιατί η ζωή δεν τους τα έφερε βολικά , η κακούργα κοινωνία τους κυνήγησε, τα πολιτικά φρονήματα τους έφταιξαν και όλες αυτές οι πιασάρικες δικαιολογίες που παραπέμπουν στο αν δεν θέλεις να ζυμώσεις , δέκα μέρες κοσκινίζεις.  Δεν είπαμε να γίνεις πυρηνικός επιστήμονας ..άνθρωπος όμως θα μπορούσες να γίνεις.....

  Η βλακεία και η εκμετάλλευση συναισθημάτων συνεχίζεται ..  Απ τη μια "μάστορες" της δημοσιογραφίας  απ την άλλη  οι έτεροι του γηπέδου , και στη μέση η μπάλα .  Οι ψυχοπονιάρα κυριούλα που ανάθεμα κι αν γνωρίζει πως είναι η μπάλα . Δεν γνωρίζω την μητέρα του δολοφονημένου παιδιού , ούτε την παρακολουθώ. Σ αυτές τις μάνες όμως επιβάλλεται να κατανοείς τις οποιεσδήποτε αντιδράσεις τους . Να χαίρεσαι π.χ. αν βρουν το κουράγιο να πάνε στο κομμωτήριο , να χαίρεσαι ακόμα και αν κάποια στιγμή ξεφύγει το μυαλό τους απ τον εφιάλτη , και καταφέρει τ αχείλι τους  να χαμογελάσει.. Διάλειμμα θα είναι.  Το πρωινό τους ξύπνημα  θα είναι πάντα ίδιο για πολύ καιρό . Πρώτα η ασυνείδητη χαρά για την νέα μέρα που ξημέρωσε,  μετά έκπληξη και φόβος ότι κάτι απροσδιόριστο συμβαίνει  , και στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο η μαύρη πραγματικότητα . Το παιδί της δεν υπάρχει πια ..  Αυτές τις μανάδες θα τις δείς να κάνουν πράγματ...

  Ούτε στον "κυρίαρχο λαό ". Τον λαό που επέλεξε την εναλλακτική ζωή , την light λύπη, την light χαρά. Την καρμπόν σκέψη και την μαζική αγανάκτηση.   Είμαι επιτέλους ελεύθερη ...