Μαϊστρα

Μια λέξη μόνο έφτασε, για να αρχίσουν οι μεταλλαγμένοι της αριστεράς να ξερνάνε πάνω σε μια ενότητα σφυγμομετρώντας την λαχτάρα πολλών για μια ένωση αριστερών δυνάμεων.. Διαβάζω μερικούς "ενωτικούς" που μόνο μαστροχαλαστήδες μπορεί να τους πεί κανείς.. Δεν έζησα παλιές καταστάσεις,  όμως κάτι τέτοιες κραυγές θα ακουγόταν και επί παλιάς ΕΔΑ και (παρανόμου τότε ) Κομμουνιστικού κόμματος.. Ότι θα βρει οπαδούς αυτή η πρόταση - παρότρυνση  θα βρει .. πολύ φοβάμαι ότι θα βρει και μέσα στα μέλη του κόμματος αφού  η μόνη τους υποχρέωση είναι να σηκώνουν το ξερό τους και να ψηφίζουν σε ότι τους λέει η ηγεσία ..η οποία καθοδηγείται από τα μεσαία στελέχη τα οποία αγνοούν την όποια σωστή φωνή της βάσης φροντίζοντας για τον τίτλο και την κομματική καρέκλα τους .. Και αναρωτιέμαι.. Ποιος είναι ο πρώτος κατά σειρά εχθρός του Λαϊκού - Εργατικού Κινήματος ? Αυτός που το χτυπάει για συμφέροντα της τάξης του, ή αυτός που με τον μανδύα του αριστερού προσπαθεί να το διαλύσει? Αυτός δηλαδή ...

Με τα μάτια του Χάρη ΝΑΙ ! Στις καταλήψεις! Γιατί στην επανάσταση και στην ανατροπή πονάει! …και ξεβολεύει! Ναι… Στις τηλεμαχίες! Γιατί οι επαναστάσεις δρόμου θέλουν ψυχή! Ναι… Στις αγροτικές μπριζολοσυναθροίσεις των Εθνικών Οδών! Γιατί τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου πρόβλημα σου! Ναι… Στο δέσιμο των βαποριών! Γιατί τα όμορφα προϊόντα όμορφα σαπίζουν! Ναι… Στα συμβολικά! Γιατί τα άλλα δεν έχουν τηλεοπτική κάλυψη! Αχ Πατρίδα μου καημένη… Και συ ακόμα καρτεράς τη λευτεριά σου… Και εναποθέτεις τις ελπίδες σου στο βαθύ μαύρο, κόκκινο, γαλάζιο, πράσινο, η και πορτοκαλί με ροζ ανταύγειες εσχάτως … Ποιος να σε σώσει ρε Πατρίδα;… Εγώ;… που σήμερα γιορτάζω την άγια Βαλαντίνο;… Εγώ;… που πρέπει να είμαι στις 2 στο τραπέζι μου για το γεύμα μου;… Εγώ;… που το απόγευμα έχω συνάντηση με πολιτευόμενο για να βολέψω το γιο μου;… Εγώ;… που το βράδυ κρυώνω και θ...

ΕΥΑ Γυναίκα  που σε γέννησαν θεοί και σε μύρανε η φύση και σ έταξαν οι μοίρες σου λιοντάρια ν αναθρέψεις Εσύ το Α και το Ω και η εφαλτήρια δύναμη Εσύ του πόνου και της χαράς ..δέκτης και πομπός μαζί.. Εσύ το ζεστό ψωμί..εσύ το μπρούσκο το κρασί.. Πως με κόλπα φτηνά πάς να  κάνεις αισθητή την παρουσία σου? Πως έτσι ανόητα ξεχνάς τον συνοδοιπόρο σου? Πως ξέχασες πως είσαι μάνα, αδερφή του κι ερωμένη και δέχτηκες να τον ταπεινώσεις με πονηρά τερτίπια.. ρίχνοντας το ανάθεμα σε όλες τις γυναίκες...