Οι παρακόρες....
( αναμνήσεις απ τα σπίτια των "πεθαμένων") Το δεύτερο συνθετικό της λέξης πλάνη.. Δόλωμα.. Αυτές το γνώριζαν πολύ καλά.. Μικρά κορίτσια με το μποχτσά τους στα χέρια 'επαιρναν το δρόμο της νέας τους ζωής ..που λεγόταν : το καλό σπίτι.. " Ξέρω ένα καλό σπίτι να πας" Εξυπηρέτηση ένθεν κι ένθεν Δεν είχα την ευκαιρία να δώ την Βούλα απ την Λήμνο να ανηφορίζει πρός το "καλό" σπίτι που η μάντρα του άρχιζε απ τη θάλασσα του Ακλειδιού και τελείωνε στον επάνω δρόμο Ακρωτηριού - Χώρας.. Δεν ξέρω πόσο χρόνων ήταν όταν τη γνώρισα...Την έβλεπα σαν μεγάλη.. Ομως , όταν κοιτώντας τις ζωγραφιές του τόμου του Θησαυρού που μου έδιναν για να κάτσω ήσυχη παρατηρούσα με την άκρη του ματιού μου τις κινήσεις όλων των κοριτσιών..που μερικά απ αυτά φορούσαν την στολή της ματαιοδοξίας ( Ολα τα καλά σπίτια είχαν μια ματαιοδοξία..) Μαύρο φόρεμα ..άσπρη λινή ποδιά και λευκό μπονέ στο κεφάλι.. Απ την στολή αυτή γλίτωναν μόνο η μαγείρισσα , και η γυναίκα...