Η καπηλεία των αγώνων
Χαμογελάστε... κάνει τους δήμιους να ανησυχούν " Παινεύουν τους πεθαμένους για να θάψουν τους ζωντανούς " Χαρίλαος Φλωράκης ... και ζει επειδή και για όσο θα τον κρατάμε ζωντανό στο μυαλό μας στις καρδιές μας και στους αγώνες μας. Και αυτός και τόσοι άλλοι, με ονόματα γνωστά, και ανώνυμοι, μας έχουν μεταδώσει το αγωνιστικό τους DNA (μεταφορικά χρησιμοποιώ τον όρο) έτσι ώστε ο μοναδικός μας φόβος να είναι ότι μπορεί στα δύσκολα να μη καταφέρουμε να σταθούμε στο ύψος που στάθηκαν εκείνοι. Όπως και αν έχει, ότι και αν πάρουμε από αυτούς μας δίνει μπόι, ακόμα και αν σαν τα παιδιά βαδίζουμε στις μύτες των ποδιών μας για να τους φτάσουμε. Όταν χαμογελάνε, ακόμα και λίγο πριν από το θάνατο, δεν είναι πως δεν φοβούνται μα είναι ότι δεν δειλιάζουνε, και μετατρέπουν έτσι το πεπερασμένο σε αιώνιο. Το χαμόγελο αυτό δείχνει βεβαιότητα, τη βεβαιότητα ότι ο κόσμος πηγαίνει μπροστά, όχι από μόνος του, αλλά επειδή τον σπρώχνουν κάποιοι ανθρώποι πρωτοπόροι. Κι όπω...