Γράμμα απ την Ιόλη Αγαπητή μου Ελιά Στην τέχνη πρέπει να "τ ακουμπάς" και είμαι ηλίθια αν νομίζω ότι ένας "μπατίρης" όσο κι αν έχει καλή διάθεση όσο κι αν διψάει για μάθηση μπορεί να βγει απ το μαντρί της αμάθειας που είναι καταδικασμένος να ζει.. Υπάρχουν πολλές συνιστώσες (sic λέξη ) που βοηθούν κάποιον , ( χμ...ποιόν άραγε? ) ή τον καταδικάζουν να ζεί στο σκοτάδι του.. Γιατί ο " μπατίρης" που λέμε εκτός απ την έλλειψη χρημάτων κουβαλάει στην πλάτη του και όλα όσα ακολουθούν την οικονομική του κατάσταση.. Ψιλοπράματα θα μου πείς..αλλά που είναι ικανά να σε κάνουν να αναβάλλεις αυτά που σ ευχαριστούν...π.χ. ένα βιβλίο..επίσκεψη σε μια έκθεση ...μια μουσική παράσταση ακόμα και μια συζήτηση με ανθρώπους που σέβεσαι και εκτιμάς..ανθρώπους που μπορούν να σου δώσουν μια ώθηση να πας παραπάνω πνευματικά ..να σε κάνουν να ψάξεις για τα υπόλοιπα που δεν σου ειπώθηκαν... Όπως όμως πάντα συνέβαινε, εγώ η "πλέμπα" - κατά πολλούς - ...